چه زود ۲۳ آذر فرارسید، جدا از هیاهوی داربی، جدا از اخبار حاشیه های سرخ آبی ها،در گوشه کنار بهشت زهرا خانواده حجازی باید در غم نبودن اسطوره فوتبال ایران شصت و دومین شمع را برای ناصر خان خاموش کنند.
 جشن تولدی به رنگ مشکی که کیک تولد آن خرمایی است که برای خیرات در مسکوت ترین نقطه تهران میان هوادارن‌اش پخش می شود. چه زود گذشت این شصت و اندی سال از تولد کودکی در محله سپه خیابان سرسبیل تهران،‌کودکی که پا گرفت در زمین های خاکی، تحصیل کرد در دانشگاه تهران و کم کم تبدیل شد به عقابی بی مانند در فوتبال ایران. اما غم اندوه نبودن در کنار خانواده شیرینی این تولد را کمی تلخ می‌کند ولی باز هم از هرچه بگذریم امروز سالروز تولد ناصر خان حجازی است ، هر هوادار می تواند یک شمع برای آقای اسطوره روشن کند تا به عدد ۶۲ برسد.این شمع ها تقدیم به اسطوره آبی ها …

تولدت مبارک ناصرخان.

خدایا! مرا به بزرگی چیزهایی که ارزانی کرده ای آگاه کن تا کوچکی چیزهایی که ندارم آرامشم را بهم نریزد.

*

*

با تمام وجود گناه کردیم ، اما نه نعمتهایش را از ما گرفت

نه گناهانمان را فاش کرد ، بیندیش اگر طاعتش کنیم چه میکند

*

*

خدایا دستم به آسمانت نمی رسد،

اما تو که دستت به زمین می رسد بلندم کن ...

خدایا ...

پنیر مجانی فقط در تله موش پیدا می شود !
 برای موفقیت بهایش را باید بپردازید . . .

.

.
هر وقت مغرور شدی یه سر برو بیمارستان . . .

ویزیت لازم نیست ، یه دور بزن خوب میشی . . .
 

سرم را روی شانه ات بگذار
تا همه بدانند
" همه چیز "
زیر سر من است ...

.

.

در آغوشم که میگیری،،،
آنقدر آرام می شوم که فراموش می کنم،،،
باید نفس بکشم!!! 

شیر یا خط دانشجویی: اگه شیر اومد می خوابم
اگه خط اومد فیلم میبینم
اگه راست ایستاد درس میخونم!

.

.

غضنفر میره بالا درخت چنار . میپرسن چیکار میکنی؟ میگه دارم توت میخورم! میگن الاغ اون درخت چناره. میگه الاغ خودتی، توت تو جیبمه! 

سال گذشته،در شب هالووین (آخر شب ماه اکتبر) به جشنی در مرکز کودکان مبتلا به ایدز دعوت شدم.مرا به این دلیل که در سریالی تلویزیونی بازی کرده بودم،به این جنبش دعوت کردند.شرکت در این جشن برایم اهمیت داشت.

هیچ کدام از آن کودکان مرا نمی شناختند.آنان مرا کودک بزرگی می دانستند که آمده با آنان بازی کند.من هم این نقش را دوست داشتم. 

همه می دانند .. همه می دانند
كه من وتو از آن روزنه سرد عبوس
باغ را دیدیم
واز آن شاخه بازیگر دور از دست
سیب را چیدیم.
همه می ترسند
همه می ترسند..
اما منو تو به چراغ وآب وآینه پیوستیم ///
ونترسیدیم...
(فروغ) 

خوش گمانى به خدا اين است كه جز به خدا اميد نداشته باشى و جز از گناهت نترسی.

امام صادق (ع) 

سیه چشمی به کار عشق استاد،

به من درس محبت یاد می داد…

مرا از یاد برد آخر ولی من٬

به جز او عالمی را بردم از یاد…

.

.

من تب کرده ام
دست بگذار بر چشم هایم
و تجربه کن آتش ِ جهنم را
قیامت گذشت رفیق
و راست می گفتی که تا قیامت دوستم داری
قیامت گذشت رفیق
من به جهنم رسیده ام 

میخواهم از درد بگریزم ، ولی درد بدون من تنها میمونه که این خود ، درد دیگری است.

.

.

 به اوج رسيدن دشوار است اما در اوج ماندن دشوارتر


جرا كه نهايت اوج ، نخستين مرحله سقوط است.