دوست نباشد به حقیقت که او
دوست فراموش کند در بلا
خستگی اندر طلبت راحتست
درد کشیدن به امید دوا ..

.

.

.

خدایافرصت رهایی از یک عشق سوزان را بگیر از من
تو احساس شکست نا امیدان را بگیر ازمن
اگر درد است عشق پاک او امکان درمان را بگیر از من
اگر باید که بی او سر کنم جان را بگیر ازمن 

دوست نباشد به حقیقت که او
دوست فراموش کند در بلا
خستگی اندر طلبت راحتست
درد کشیدن به امید دوا ..

.

.

.

خدایافرصت رهایی از یک عشق سوزان را بگیر از من
تو احساس شکست نا امیدان را بگیر ازمن
اگر درد است عشق پاک او امکان درمان را بگیر از من
اگر باید که بی او سر کنم جان را بگیر ازمن 

. 

.

.

*تنهایی خودش تنهاست؛ پس بفکر کسی باش که بی تو تنهاست.

بی تو خیلی تنهام*

.

.

.

 اشک من رنگ شفق یافت ز بی مهری یار .... طالع بی شفقت بین که در این کار چه کرد

.

.

.

زندگی یک تهاجـم سرد است وبگویم عجیب نامرد است

گر چه در کوچه های تردیدم زیر غم ها فسیــــل گردیدم

.

.

.

دنیا و دین و صبر و عقل از من برفت اندر غمش
جایی که سلطان خیمه زد غوغا نماند عام را ..

.

.

.

شب شکن صد آینه
باشب من چه می کنی؟؟؟

.

.

.

در کعبه کوی تو هر آن کس که بیاید
از قبله ابروی تو در عین نماز است
ای مجلسیان سوز دل حافظ مسکین
از شمع بپرسید که در سوز و گداز است ..

.

.

.

تورا خبر زدل بیقرار باید ونیست

غم تو هست ولی غم گسار باید ونیست

.

.

.

تا که ننشیند به دامانت غبار از خاک ما .... روی گیتی را ز آب دیده تر خواهیم کرد

ملک الشعرای بهار

.

.

.

برای تو,برای چشم هایت! برای من,برای دردهایم! برای ما, برای این همه تنهایی!
ای کاش خدا کاری کند

.

.

.

دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست
گفت با ما منشین کز تو سلامت برخاست ..

حافظ

.

.

.

عقل میگفت که دل مسکن و ماوای من است
عشق خندید که یا جای تو یا جای من است

.

.

.

تمام مهربانان را به خود نامهربان کردم .... به امیدی که سازم مهربان نامهربانی را

هاتف اصفهانی

.

.

.

دوستت دارم و دانم که تویی دشمن جانم
از چه با دشمن جانم شده ام دوست ندانم

.

.

.

آن که جز کعبه مقامش نبد از یاد لبت
بر در میکده دیدم که مقیم افتادست ..


حافظ