خدايا راهي نمي بينم و آينده پنهان است
اما مهم نيست ، همين كافي ست 
كه تو همه چيز را مي بيني و من تو را 
خدايا در اين دنيا، پيوسته در معرض نابودي ، هلاك و مرگ هستم 
در دل مي گويم :
خدا يا تو به خاطر بندگانت معجزات بي شماري مي كني،
پس به نجات من هم بيا 
مرا موهبت آن بخش 
كه در تو زندگي كنم 
پيش بروم و نفس گسيخته را بكشم 
مباد كه از ياد ببرم 
تو پناه و آسايش من هستي 
با دستي دامن تو را مي گيرم 
و با دست ديگر به تهيدستان و درد مندان ياري مي رسانم
مرا در اوقات تنهايي و نيازمندي تنها مگذار 
اي رحيم و بخشنده ! 
مرا درياب!