ای فرشته زیبای رویاهای من..
نمیدانی که بی تو چگونه بار سنگین روزهای سربی را بدوش میکشم.
و بدون گرمای دستهای مهربانت..
چگونه در ثانیه های عذاب اور روزهای جدایی محو میشوم..
و چگونه در کابوسهای زنده این روزها شوم میشکنم...
هر لحظه بی تو..
زمان همچون اوار ابدی مرا به تاریکی عصیانگر نا امیدیها میکشاند..
و اینک این من هستم..
که در تاریکترین لحظات این فصل سرد..
از انسوی جنگلهای سر سبز خاطره..
هنوز تو را میخوانم..
و همراه با نفسهای سنگینم..
میگویم:
دوستت دارم