نامه های بی جوابی می نویسم جوهر آن خون دل  ***   صد دلم میسوزد از آن راندنم از کوی دل 
آن کبوتر بچه ای که برده نامه سوی تو  ***  آن که هر شب تا سحر می خواند او در کوی تو 
گر جوابش را ندادی سنگ بر قلبش مزن  ***  گر نمی خواهی بخوانی لااقل آتش مزن 
چشمهایت را مبند با خشم بر طبلش مزن  ***  گر به کیش تو گرفتار است تو ماتش مزن 
گر نمی دانی که بوده ؟ آنکه از بهرت نوشت  ***  بر سر کویت نظر کن در گذر از سرنوشت 
گر نمی بینی دلت را این چنین آشفته است  ***  در کنار پنجره دلبر چه با دل گفته است ؟
گر نمی آید به دستت این قلم هر آنچه گفت  ***  دست از دست دلم بردار و گو آهسته خفت 
گر دو پایت را قلم کردی تو تا در ره شوی  ***  پای در ره می گذارم تا قلم گردد مگر با من شوی 
گر دلت را با دل بیچارگان محرم نمی بینی چه سود  ***  دلبری دل برده از دل بر دل اغیار بود 
گر به قلبت ناید آهنگ جدایی قلب را آزاد کن  ***  خنجری بر من بزن دلتنگی ات را شاد کن
گر به دنیا مانده از من جز دل دلتنگ من  ***  گوشه ای خفتم بخوانید آیه ای بر سنگ