آمد اما بي صدا خنديد و رفت 
لحظه اي در کلبه ام تابيد و رفت 
آمداز خاک زمين اما چه زود 
دامن از خاک زمين برچيد و رفت 
ديده از چشمان من پنهان نمود 
از نگاهم رازها فهميدو رفت 
گفتم اينجا روزني از عشق نيست 
پيکرش از حرفمن لرزيد و رفت 
گفتم از چشمت بيفشان قطره اي 
ناگهان چون چشمه اي جوشيد و رفت 
گفتمش من را مبراز خاطرت 
خاطراتش را به من بخشيد و رفت