اگر تو دیوانه منی من از تو دیوانه ترم

                   اما چه کنم به پایم زنجیر بسته اند

.

.

.

اگر تو دیوانه منی من از تو دیوانه ترم

اما چه کنم به پایم زنجیر بسته اند

دنیا را برای من زندانی کرده اند که نمی توانم در آن آزادانه تصمیم بگیرم

هر که از راه می رسد نگاهش را زندانبان دل من می کند

و به خود می بالد که این دل تنها وبی کس را از شور انداخته

غمگین مباش ای عزیزتر از جانم گویی ندایی خداگونه به گوش می رسد

که آرام آواز عاشقی را بر گوشمان می خواند

و گرمی آغوشت را بر من مزده می دهد

و طعم شیرین لبانت را بر لبانم می چشاند

می دانم تو هم دلتنگ شده ای و غمناک

اما این جا ، جای صبر است و من وتو باید ایوب باشیم

تا به یوسف دل برسیم...

اشک هایت را برای شب ها نگهدار واز ته دل آرزویت را از خدا بخواه

ای عزیز تر از جانم...