ردپای نگاهت هیچوقت بر روی خاک پر خاطره ی قلبم پاک نمی شود ، حتی اگر باران فاصله ها شب و روز بر سرزمین دلم ببارد .
.

.

چیزیم نیست ، خرد و خمیرم فقط همین / کم مانده است بی تو بمیرم ، فقط همین / از هرچه هست و نیست گذشتم ولی هنوز / در عمق چشم های تو گیرم ، فقط همین .
.

.

.

.

هر لحظه بهانه ی تو را میگیرم / هر ثانیه با نبودنت درگیرم / حتی تو اگر به خاطرم تب نکنی / من یک طرفه برای تو میمیرم .
.

.

.

.

من و تو میدانیم کز پی هر تقدیر ، حکمتی می آید ، من و فرسایش دل ، تو و تصمیم و مکان ، ما و تقدیر و زمان ، چه شود آخر دلتنگیها ! خدا می داند.

.

.

.

.

می نویسم به سلامتی مادرم

که بخاطر من شکمش را بزرگ کرد،

بخاطر او که خط چشمش را با عینک عوض کرد،

بخاطر او که میهمانی های شبانه را با شب بیدار ماندن در کنار من عوض کرد،

پول کیفش را با پوشک بچه عوض کرد،

بخاطر آن مادری که همه چیز را با عشق عوض کرد.

.

.