تا صبحدم به یاد تو شب را قدم زدم 
آتش گرفتم از تو و در صبحدم زدم 
با آسمان مفاخره كردیم تا سحر 
او از ستاره دم زد و من از تو دم زدم 
او با شهاب بر شب تب كرده خط كشید 
من برق چشم ملتهبت را رقم زدم
تا كور سوی اختركان بشكند همه 
از نام تو به بام افق ها ،‌ علمزدم 
با وامی از نگاه تو خورشید های شب 
نظم قدیم شام و سحر را به هم زدم 
هر نامه را به نام و به عنوان هر كه بود 
تنها به شوق از تو نوشتن قلم زدم 
تا عشق چون نسیم به خاكسترم وزد 
شك از تو وام كردم و در باورم زدم 
از شادی ام مپرس كه من نیز در ازل 
همراه خواجه قرعه ی قسمت به غم زدم