گريه هم با من دگر نامهرباني مي كند
قلبم اما گريه هايش را نهاني مي كند

اشك ، تنها مونس شبهاي تارم بود و بس
اشك هم با غم ، دگر اما تباني مي كند

بلبلي در زير باران نگاهم لانه داشت
اينك اما جغد شومي ، نغمه خواني مي كند

باغ قبلم از هجوم دردها پائيز شد
غصه هم در آن ، به شادي باغباني مي كند...