رام كردن انديشه هاي سركش، آسانتر از پيدا كردن انديشه هاي نو است.((آلكس آزيورن)).

.

كساني كه بيش از اندازه فكر مي كنند، تهي از اراده و تصميم اند.((ناپلئون بناپارت)) 

اسمت را روی کوه نوشتم خراب شد .. اسمت را روی شمع نوشتم آب شد .. اسمت را روی قلبم نوشتم شکست .. جمع کن بابا خودتو با این اسمت!

و بندگان خداى رحمان كسانى‏اند كه روى زمین بى‏تكبّر راه مى‏روند، و هر گاه جاهلان آنان را طرف خطاب قرار دهند (و سخنان نابخردانه گویند) با ملایمت(و سلامت نفس) پاسخ دهند.

سوره فرقان آیه 63 

آرتور اشی قهرمان افسانه ای تنیس ویمبلدون به خاطر خونِ آلوده ای که در جریان یک عمل جراحی در سال 1983 دریافت کرد، به بیماری ایدز مبتلا شد و در بستر مرگ افتاد. او از سراسر دنیا نامه هایی از طرفدارانش دریافت کرد. یکی از طرفدارانش نوشته بود: چرا خدا تو را برای چنین بیماری انتخاب كرده است؟!
او در جواب گفت: در دنیا، 50 میلیون کودک بازی تنیس را آغاز می کنند. 5 میلیون نفر یاد می گیرند که چگونه تنیس بازی کنند.500 هزار نفر تنیس را در سطح حرفه ای یاد می گیرند.50 هزار نفر پا به مسابقات می گذارند. 5 هزار نفر سرشناس می شوند. 50 نفر به مسابقات ویمبلدون راه پیدا می کنند، چهار نفر به نیمه نهایی می رسند و دو نفر به فینال ... و آن هنگام که جام قهرمانی را روی دستانم گرفته بودم، هرگز نگفتم "خدایا چرا من؟" و امروز هم که از این بیماری رنج می کشم، نیز نمی گویم "خدایا چرا من؟"

نتیجه اخلاقی : در نبرد بین روزهای سخت و انسان های سخت، این انسانهای سخت هستند که باقی میمانند، نه روزهای سخت

اشکهایم که سرازیر میشوند……
دیری نمی پایدکه قندیل می بندد…
عجیب سرد است هوای نبودنت

مرا هیچ چیز عذاب نمی دهد، جز اینکه همیشه دانسته خطا کردم

ندانسته آلوده شدم، نشناخته وابسته شدم، و نخواسته رانده شدم

.

عمری خیال بستم یار آشناییت را / آخر به خاک بردم داغ جداییت را . . .

یکی از بهترین عکس های خبری 2011

تحقیر می شدم که تو قدّ جهان شدی ...

با روح بغض کرده ی من مهربان شدی ...

سرما گرفته بود دو دست مرا که تو ...

در این دو قطب یخزده آتشفشان شدی ...

روح مرا سکون غریبی گرفته بود ...

دریا شدی و باد شدی، بادبان شدی ...

تسخیر کرده بود مرا دست های خاک ...

تو آمدی و بال مرا آسمان شدی ...

چیزی نداشتم همه از دست رفته بود ...

اما برای من تو زمین و زمان شدی ...

پس من تمام وسعت خود را دعا شدم ...

شاید تو مستجاب شوی، ناگهان شدی ... 

اگه قصر شاهی تو واسه من جائی نداره / کلبه خاکی قلبم قابل تورو نداره . . .

.

به خدا غنچه شادی بودم دست عشق آمد و از شاخه ام چید

شعله آه شدم صد افسوس ٬ که دلم باز به دلدار نرسید . . .
 

انس با خدا
می گویند آن گاه که یوسف در زندان بود، مردی به او گفت: تو را دوست دارم. یوسف گفت: ای جوان مرد! دوستی تو به چه کار من آید؟ از این دوستی مرا به بلا افکنی و خود نیز بلا بینی! پدرم یعقوب، مرا دوست داشت و بر سر این دوستی، او بینایی اش را از دست داد و من به چاه افتادم. زلیخا ادعای دوستی من کرد و به سرزنش مصریان دچار شد و من مدت ها زندانی شدم. اینک! تو تنها خدا را دوست داشته باش، تا نه بلا بینی و نه دردسر بیافرینی