خودت را از خانه تفریق کن

و با چمدانت جمع ببند

همین خیابان تو را تا آخر عمر سواری خواهد داد

.

.

نگاه می کنی و من ز شوق می میرم

همیشه بهر من ای چشم خوش خبر باشی 

دیروز عزراییل را دیدم
با همان کیف پستچی مآبش
پر از قبض روح
و به سراغ مشترکین می رفت
مصرف عمر من بالا رفته است
خیلی زود نوبت من می شود.

&&&&&

خودت را از خانه تفریق کن

و با چمدانت جمع ببند

همین خیابان تو را تا آخر عمر سواری خواهد داد


&&&&&


زنی چنین که تویی بی شک شکوه و روح دگر بخشد

به آن تصور دیرینه که دل ز معنی زن دارد


&&&&&


نگاه می کنی و من ز شوق می میرم

همیشه بهر من ای چشم خوش خبر باشی


&&&&&

دیروز عزراییل را دیدم
با همان کیف پستچی مآبش
پر از قبض روح
و به سراغ مشترکین می رفت
مصرف عمر من بالا رفته است
خیلی زود نوبت من می شود.

&&&&&


رفتن هم حرف عجیبی است
شبیه اشتباه آمدن است.

&&&&&

یادش ستاره دنباله داری است
که آسمان را
بین من و تنهایی قسمت می کند.

&&&&&

ماه را در آینه نشانم دادی

دوباره دلم لرزید

در خالی آینه

ماه به محاق رفت

آینه شکست.

&&&&&

شبانه های مرا می شود سحر باشی
و می شود که از این نیز خوبتر باشی

تداوم من و دریا و آسمان با تو
همیشگی است اگر هم تو رهگذر باشی

&&&&&

سیب دلم ...
لک زده است
برای عطر دستانت !
گمم نکن !!
قول ..
که گوشه ی حافظه ات ..
آرام بنشینم !
بگذار بمانم !..
آرام گوشه حافظه ات فقط

&&&&&

هنوزم وقتی میخندی دلم از شادی میلرزه ...
هنوزم چشمای من شوق دیدنت رو داره
هنوزم برق نگاهت توی شبهام پرستاره است
هنوزم عطر نفسهات واسه من عمر دوباره است

&&&&&

عبور تو از حوالی چشم های من, تنها اتفاق غیر منتظره ی

زندگیم بود چراکه من... همیشه منتظر نیامدنت بودم ... !

&&&&&

ما با دلمان هنوز مشکل داریم
صد سنگ بزرگ در مقابل داریم

معشوق خودش می بُرد و می دوزد
انگار نه انگار که ما دل داریم !

&&&&&

دلـت به ماندن نیست بـرو،

عشـق که گـدایی نـدارد.

یادت نیست مگر؟
...
این نذر مـن بود،

که کوه شوم و پای نبودنهایت بمانم


&&&&&

بسترم
صدف خالی یک تنهایی است
و تو چون مروارید
گردن آویز کسان دگری

&&&&&

ای همیشه جاودانه در میان لحظه هایم ، غصه معنایی ندارد تا تو میخندی برایم!