من می بافم و تو می بافی ، من برای تو کلاه تا سرت را گرم کند ، تو برای من دروغ تا دلم را گرم کنی .

.

دیدگانت از همیشه شادتر / شهر قلبت زنده و آبادتر / غصه هایت دم دم ای مهربان / بر گذرگاه زمان بر بادتر

بگویم و بدانی یا نگویم و میدانی ، فاصله دورت نمیکند ، در خوبترین جای جهان جا داری ، جایی که دست هیچکس به تو نمیرسد .
.
.
.
دوستان من مثل گندمند ، یعنی یه دنیا برکت و نعمت ، نبودنشان قحطی و گرسنگی و من چه خوشبختم که زردی خوشه های گندم در اطرافم موج میزند .
.
.
.
حضورت در قلبم مثل نفس کشیدن است ، آرام ، بی صدا ، اما همیشگی !
.
.
.
شد کوچه به کوچه جستجو ، عاشق او / شد با شب و گریه روبرو ، عاشق او / پایان حکایتم شنیدن دارد / من عاشق او بودم و او عاشق او .
.
.
.
عمر من در عشق خوبان سر رسید / موی من از عشق خوبان شد سفید / صد من چون از کبوتر خانگیست / ناز کردن بر من از دیوانگیست / من چه دارم از تو پنهانش کنم ؟ / جان تقاضا کن که قربانت کنم .
.
.
.
بهترین دوست خواهی بود حتی اگر سختی راه ، چشمانت را از من دور کند و بهترینی حتی اگر طنین صدایت به گوش من نرسد .
.
.
.
مثل اتاق زیر شیروانی پر از خاطره ی بارانم ، کدام واژه می فهمد برایت چقدر دلتنگم ؟
.
.
.
برای شادی روحم صلوات ، لازم نیست ، فاتحه ام خوانده میشود اگر یک لحظه از من دلگیر باشی !
.
.
.
من هنوز تو را مثل تمام شد مشق شبم ، دوست دارم !
مثل ستاره های رنگی که چفت می خورد به سفیدی دفترم !

.

.

.

جلوتر از من نرو چون ممکنه پشت سرت نیام ، پشت سرم نیا چون ممکه راهنمای خوبی واست نباشم ، کنارم باش مثل یک دوست تا با تو دنیا رو داشته باشم . . .

.

.

.

گوشه تا گوشه صحرا بخواب و نهراس
گرگ ها خاطرشان هست که “ آهوی ” منی . . .
.

.

. 

اینطور نمیشود ، باید یک غریق نجات همیشه همراهم باشد !
غرق در فکرت شدن اصلا دست خودم نیست . . .

.

.

.

فروغ چشم پر آبم تو هستی / دلیل اینکه بیتابم تو هستی
اگرچه آدمی ناچیز هستم / خدا را شکر دنیایم تو هستی . . .

.

.

.

میگن اگه عزیزی جزئی از خاطرات خوب زندگیت شد ، برای بودنش ازش تشکر کن ، متشکرم که هستی . 

.