بار خدايا،اى آنکه درگاه تو آخرين مقصد حاجات است و تنها درنزد توست که به خواستها توان رسيد.اى خداوندى که در برابرنعمتهايت بهايى نستانى.اى خداوندى که زلال عطايت را به منت تيره‏نگردانى.اى خداوندى که همگان به تو بى‏نياز شوند و کس را از توبى‏نيازى نيست.اى خداوندى که همگان را به تو رغبت است و کس رارخ تافتن از تو ميسر نيست.اى خداوندى که هر چه خواهندگان از توخواهند،خزاين نعمتت فنا نپذيرد.اى خداوندى که ناموس حکمتت راهيچ وسيله‏اى و سببى دگرگون نسازد.اى خداوندى که حاجت‏حاجتمندان از تو منقطع نشود.اى خداوندى که دعاى دعاکنندگانت به‏رنج نيفکند.به بى‏نيازى از آفريدگانت خود را ستوده‏اى و تو سزاوارى‏که از آنان بى‏نيازى گزينى.آفريدگانت را به نيازمندى وصف کرده‏اى وآنان را سزاست که به تو نيازمند باشند.پس هر که بخواهد نيازمندى‏خويش را به خواهش از درگاه تو رفع کند و گرد بينوايى از چهره خودبيفشاند،حاجت خود از جايى خواسته که بايدش خواست و به دريافت‏مقصود از راهى رفته است که بايدش رفت.