چه شیرین آمدی , شوری به دل انداختی رفتی

نگاهی کردی و کار دلم را ساختی , رفتی …

نشستی ساعتی چون شمع , در جمع هوسبازان

ولیکن عاشق دیوانه را نشناختی , رفتی …

نسوزد گلبن حسنت , که با دامن کشیدن ها

نمیدانی چه سوزی در دلم انداختی , رفتی ..

(مهدی سهیلی)