ای عشق همه بهانه از توست
من خامشم این ترانه از توست
آن بانــــــگ بلند صبحگاهی 
وین زمزمه ی شبانه از توست
من اندوه خــــــویش را ندانم 
این گریه ی بی بهانه از توست
ای آتش جان پاکبــــــازان 
در خرمن من زبانه از توست
افسون شده ی تو را زبان نیست 
ور هست همه فسانه از توست
کشتی مرا چـــــــه بیم دریا ؟
طوفان ز تو و کرانه از توست
گر باده دهی و گرنه ، غم نیست 
مست از تو ، شرابخانه از توست
می را چه اثر به پیش چشمت ؟
کاین مستی شادمانه از توست